Περιγραφή

Το όστρακο είναι γενικά τριγωνικό με στρογγυλεμένο πίσω άκρο. Το σώμα του έχει δίλοβο μανδύα που βρίσκονται οι γανάδες και περιβάλει σπλάχνα τα οποία βρίσκονται στη βάση του μανδύα.

 

Το μύδι είναι διηθηματοφάγος οργανισμός και συγκρατεί επιλεκτικά μικροοργανισμούς της τάξεως 1-7 μm ενώ μεγαλύτερους τους απορρίπτει ως ψευδοκόπρανα. Το φιλτράρισμα γίνεται με τη βοήθεια των ρευμάτων μέσω συφονισμού.

 

Ανοίγοντας ένα μύδι το πρώτο όργανο που βρίσκουμε είναι:

  • ο μανδύας που περιβάλει τα εσωτερικά όργανα του μυδιού και περιέχει τις γονάδες
  • από κάτω βρίσκονται τα βράγχια τα οποία βοηθούν στην ανταλλαγή αερίων μεταξύ του μυδιού και του θαλασσινού νερού
  • στο πυρήνα του μυδιού βρίσκονται ο βύσσος που με νήματα σταθεροποιεί το μύδι πάνω σε σκληρές επιφάνειες
  • και το πόδι το οποίο βοηθά στην εξερεύνηση του περιβάλλοντος του μυδιού
  • το μύδι ανοιγοκλείνει τις θυρίδες του με τη βοήθεια των μυών εμπρόσθιου και οπίσθιου προσαγωγού μυ εκ των οποίων ο μεγαλύτερος είναι ο οπίσθιος
  • τέλος το πεπτικό σύστημα αποτελείται από το στομάχι και το έντερο το οποίο βρίσκεται διπλωμένο και τρέχει το μήκος του μυδιού δυο φόρες

 

Στην παρακάτω εικόνα βλέπουμε τα όργανα του μυδιού:

  1. Βράγχια
  2. Μανδύας
  3. Βύσσος
  4. Πόδι
  5. Οπίσθιος προσαγωγός μυς
  6. Στομάχι

 

 

 

 

 

Χρωματισμοί μυδιών

Χρωματισμοί μυδιών

Το περιόστρακο είναι λείο και εξωτερικά είναι μαύρο έως σκούρο μπλε και καφετίζει ενώ εσωτερικά υπόλευκο έως γκρίζο προς μπλε και φτάνει τα 14 εκατοστά σε μήκος.

 

Η σάρκα του μυδιού χρωματίζετε ανάλογα με το φύλο του. Άσπρο και πορτοκαλί για αρσενικά άτομα και ροζ για τα θηλυκά.

Κέλυφος μυδιών

 

Διατροφικά στοιχεία

Διατροφικά στοιχεία

Τα αλιεύματα όπως ψάρια, καρκινοειδή, μαλάκια και οστρακοειδή αποτελούν και αυτά μετά τα φρούτα, το ελαιόλαδο, τα λαχανικά και τα δημητριακά βάση της μεσογειακής διατροφής.

Σε μικρότερη κατανάλωση βρίσκονται τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα προϊόντα πτηνοτροφίας σχηματίζοντας κορυφή το κόκκινο κρέας με τα προϊόντα ζαχαροπλαστικής.

Αυτή είναι η πυραμίδα που σχηματίζει τη μεσογειακή διατροφή. Η συγκεκριμένη διατροφική σύνθεση της Μεσογειακής Διατροφής έχει ως αποτέλεσμα αφενός χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά και χοληστερόλη και αφετέρου υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες και ίνες.

Τα μύδια, τα στρείδια, το χταπόδι, οι γαρίδες, ο αστακός και τα ψάρια είναι συχνό τρόφιμο στην μεσογειακή διατροφή, μαγειρεύονται με διάφορους τρόπους και αποτελούν θρεπτική και νόστιμη επιλογή για όλη την οικογένεια.

Eίναι ζωικοί οργανισμοί πλούσιοι σε βιταμίνες, όπως Α, σύμπλεγμα των βιταμινών Β (π.χ.Β1, Β2, Β3, νιασίνη), C και D, που είναι απαραίτητες για τη σωστή λειτουργία και ανάπτυξη του νευρικού συστήματος καθώς και για τις βασικές μεταβολικές διαδικασίες. 

Τα μύδια αποτελούν μία σημαντική πηγή αντιοξειδωτικών, βιταμινών και ευγενών πρωτεϊνών με χαμηλό περιεχόμενο λίπους και λιπιδίων.

Επίσης, είναι αναγνωρισμένες οι χωνευτικές αλλά και διεγερτικές τους ιδιότητες, κυρίως λόγω της ποσότητας των αλκαλικών αλάτων που περιέχουν. 

 

Δείτε τον αναλυτικό πίνακα διατροφικής αξίας των μυδιών και μάθετε τα οφέλη που έχει η κατανάλωση μυδιών για τον οργανισμό και την υγεία σας:

         ΑΧΝΙΣΤΑ ΜΥΔΙΑ / 100gr
ΘΕΡΜΙΔΕΣ 160kcal
ΠΡΩΤΕΙΝΕΣ 19,8gr
ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ 6,2gr
ΛΙΠΗ 4,1gr 
ΛΙΠΗ Ω3 0.6gr
ΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΗ 40mg
ΝΑΤΡΙΟ 310mg
ΣΙΔΗΡΟΣ 3,42mg
ΑΣΒΕΣΤΙΟ 26mg
ΚΑΛΙΟ 310mg
ΜΑΓΝΗΣΙΟ 37mg
ΦΩΣΦΟΡΟΣ 192mg
ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΣ 1,5mg

 

Κτηνιατρικοί έλεγχοι

Υγειονομικοί Έλεγχοι

Για την τήρηση των υγειονομικών απαιτήσεων έχει θεσπιστεί σύστημα ελέγχων για τη προστασία της δημόσιας υγείας. Γίνονται εβδομαδιαίες μετρήσεις από τη κτηνιατρική υπηρεσία έκαστου περιοχής και αναρτούνται τα αποτελέσματα στο υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων τόσο στη ποιότητα των νερών όσο και στη σάρκα των μυδιών οι έλεγχοι αυτοί είναι μικροβιολογικοί και για θαλάσσιες βιοτοξίνες ως προς τη παρουσία τοξικού φυτοπλακτού.

 

Οι έλεγχοι αφορούν την ανίχνευση:

  • Tοξικού φυτοπλακτού
  • DSP
  • ASP
  • PSP
  • E.Coli
  • Salmonella spp.
  • Xημικών προσμείξεων (Pb, Cd,Hg)

 

 

Όριο θαλασσίων βιοτοξινών στη σάρκα:

  • α) για την παραλυτική τοξίνη των μαλακίων (PSP), 800 μικρογραμμάρια ανά χιλιόγραμμο∙
  • β) για την αμνησιακή τοξίνη των μαλακίων (ASP), 20 χιλιοστόγραμμα δομοϊκού οξέος ανά χιλιόγραμμο∙
  • γ) για το οκαδαϊκό οξύ, τις δινοφυσιστοξίνες και τις πεκτενοτοξίνες μαζί, 160 μικρογραμμάρια ισοδυνάμων οκαδαϊκού
  • οξέος ανά χιλιόγραμμο∙
  • δ) για τις γεσοτοξίνες, 1 χιλιοστόγραμμο ισοδυνάμου γεσοτοξίνης ανά χιλιόγραμμο
  • ε) για τα αζασπειροξέα, 160 μικρογραμμάρια ισοδυνάμων αζασπειροξέος ανά χιλιόγραμμο.